Krzysztof Opaliński (1609 - 1655)
Wojewoda poznański, właściciel Sierakowa, poeta. W 1645 roku na czele poselstwa w imieniu króla Jana Kazimierza poślubił w Paryżu Ludwikę Marię. W 1655 r. poddał Wielkopolskę Szwedom. Zajście to opisał Sienkiewicz w Potopie. Największy rozkwit przeżył Sieraków za czasów Krzysztofa Opalińskiego. Za jego rządów miasto było jednym, z głównych ośrodków kulturalnych Wielkopolski. Był tu zamek, gimnazjum, teatr, drukarnia. W sierakowie napisał swoje najbardziej znane dzieło - Satyry.

Katarzyna Opalińska (1680 - 1747)
żona Stanisława Leszczyńskiego. W 1705 r. została koronowana na królową Polski, była teściową króla Francji Ludwika XV. Nagrobek jej rodziców znajduje się w kościele parafialnym w Sierakowie, a ich szczątki spoczywają w sarkofagach złożonych w kaplicy - krypcie grobowej Muzeum - Zamek Opalińskich.

Krzysztof Bonadura Starszy (1582 - 1668/69)
pochodzący z Italii nadworny murator Opalińskich. Jego dzieła - kościół klasztorny Barnerdynów i zamek Opalińskich w Sierakowie do dziś są dominującymi elementami architektonicznymi miasta.

Hilarion (? - 1667)
bernardyn z Poznania. Autor znajdujących się w kościele parafialnym najpiękniejszych w Polsce stalli wykonanych techniką intarsji, polegającej na wypełnianiu odpowiednio wyciętych płycizn drewnianych deseniem z drewna o innym kolorze. Umieścił na stallach swój autoportret opatrzony napisem: "Za roskazaniem przyłożonych zakonu reguły Franciszka s. Obserwantów ku czci Bogu Nieśmiertelnemu, Niepokalany Królowi Niebieski ku chwalie zrobieł brat Hilarion s Posnania tę stalie roku 1641".

Henryk Bruhl (1700 - 1763)
hrabia, "premier - minister" króla Augusta III, w którego imieniu sprawował w Polscę władzę. Sprawując funkcję zgromadził wielki majątek. Będąc w latach 1749 - 1763 właścicielem Sierakowa, założył tu gminę ewangelicką. Józef Ignacy Kraszewski w powiesci Bruhl przedstawia go jako władcę bezwzględnego, przebiegłego i chytrego.

Tadeusz Pągowski (1798 - 1866)
żołnierz powstania listopadowego, towarzysz Adama Mickiewicza w podróży po Francji. Utrzymywał się dzierżawiąc Kurnatowice. Pamiątkowa tablica poświęcona tej postaci znajduje się w kościele parafialnym.

Bł. Narcyz Putz (1877 - 1942)
urodził się w Sierakowie, tu też przyjął Sakrament Chrztu św. w Kościele parafialnym. Był gorliwym i pobożnym kapłanem. Szczególna opieką otaczał ludzi biednych. Aresztowany i osadzony w Forcie VII w Poznaniu w 1939r.; w 1940r. przewieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau, gdzie przeszedł gehennę. Zmarł w szpitalu obozowym.Jego heroizm wiary i świętości życia przyczynił się do procesu beatyfikacyjnego jako Sługi Bożego. Ks. Narcyz Putz został beatyfikowany 13 czerwca 1999r. w Warszawie wraz ze 108 Sług i Służebnic Bożych, podczas pielgrzymki Ojca Świętego Jana Pawła II do Polski.

Opracowano na postawie informacji zamieszczonych na stronie www.parafia.sierakow.pl

Włodzimierz Łęcki (ur. 1937)
autor przewodników turystycznych po Pojezierzu Międzychodzko - Sierakowskim, po Sierakowie i okolicach. "Odkrył" dla turystów tę piękną część Wielkopolski. Jako wojewoda poznański (w latach 1990 - 1997) przyczynił się do odbudowy zamku Opalińskich, odnowienia sarkofagów Opalińskich oraz do powstania Ośrodka Edukacji Przyrodniczej w Chalinie.

Tadeusz Brodniewicz  (zmarły 15.03.2006) urodzony w Sierakowie, adwokat, magister praw UJ, porucznik AK, kapitan WP, pseudonim „Lech”.Absolwent Szkoły Podchorążych Piechoty w Komorowie k. Ostrowca. Oficer 35 pp. „Brześć”, odznaczony zbiorowo Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego „Virtuti Militari”. Ranny w kampanii wrześniowej w 1939. Od 1940 członek ZWZ AK. Uczestnik Powstania Warszawskiego, oddział „Lewar” (Powiśle). Więzień obozu Stalag VIII B Lamsdorf. Członek Zarządu Związku Oficerów Służby Czynnej WP II RP, długoletni członek Rady Adwokackiej w Łodzi. Autor szeregu artykułów o tematyce wojennej i prawniczej. Kawaler orderów: Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski, Krzyża Kampanii Wrześniowej, Krzyża Partyzanckiego, Warszawskiego Krzyża Powstańczego, Medalu Zwycięstwa i Wolności, Medalu za udział w wojnie obronnej 1939, Odznaki Komitetu Międzyśrodowiskowego AK, Złotej Odznaki Adwokatury, Medalu 40-lecia Polski, Odznaki Zasłużonego Działacza Związku Inwalidów Wojennych, Medalu „Pro Memoriał”. Pogrzeb odbył się 24.03.2006 na cmentarzu Hietyinger Friedhof w Wiedniu.